ΓΙΟΡΤΗ
Ποιος ορίζει τη γιορτή;
Γιορτή είναι όταν νιώθεις θεός
και όχι όταν σου το ορίζει κάποιος Θεός.
Γιορτή είναι όταν η σιωπή σου γίνεται δύναμη,
όταν ο θυμός σου γίνεται χάδι.
Γιορτή είναι όταν τα πάντα γυαλίζουν από φυσική ομορφιά και ας μην είναι χρυσός.
Γιορτή είναι όταν μία κουβέντα φτάνει για να γεμίσει ένα βράδυ.
Γιορτή είναι όταν περπατάς στο δρόμο και σε κοντράρει ο άνεμος.
Γιορτή είναι όταν επιπλέεις στο βυθό και βουλιάζεις στην επιφάνεια της θάλασσας.
Γιορτή είναι όταν διεκδικείς την ζωή σου και πολεμάς γι αυτήν.
Συγχρονες ανθρωποθυσιες
Όταν η νύχτα πέφτει η πόλη σε τρομάζει.
Βγάζει τα νύχια της και γδέρνει οτιδήποτε φυσικό προσπαθεί να
ξεφυτρώσει με δυσκολία από τα τσιμέντα του «πολιτισμού».
Στην πόλη της «αγάπης» νοιώθουμε μίσος.
Στην πόλη της «επικοινωνίας» νοιώθουμε μόνοι.
Στην πόλη του «πολιτισμού» νοιώθουμε άξεστοι.
Στην πόλη που εσείς χτίσατε με δομικά συστατικά την εκμετάλλευση και
το μίσος,
νοιώθουμε τη φωνή της μητέρας φύσης να φωνάζει πως θα αποκαταστήσει την δικαιοσύνη.
ΚΩΔΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
Είμαι κι εγώ κομμάτι της αστικής καθημερινότητας.
Μεθαύριο θα καλεστώ να ψηφίσω αυτούς που θα
αποφασίζουν για μένα.
Η εξουσιαστική νοοτροπία της δημοκρατίας τους, με
όπλο τον φόβο και την προκατάληψη, θέλει να ασχολούμαστε μόνο μ’ αυτό.
Θέλει αντιπροσώπευση και συμμετοχή μόνο για την
ανάδειξη.
Θέλει την χειραγώγηση της φύσης με σκοπό την
διατήρηση της τυραννίας.
Αυτό δημιουργεί ξεσπάσματα και αλλαγές.
Ξεσπάσματα και αλλαγές ενάντια στη δυστυχία που
μας έχτισαν για ζωή.
Χρησιμοποιώντας ακόμα και τα μέσα που μας
διέφθειραν,
θα ξαναγίνουμε άνθρωποι και θα ξαναερωτευτούμε!
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Το θαύμα της ζωής και η
ανελέητη ανάγκη για αναζήτηση της τροφής.
Επιβολή εξουσίας και πολλά θύματα σε όλες τις κοινωνίες.
Και στην κοινωνία των
ανθρώπων.
Περήφανοι όλοι για το
βρωμερό μυαλό και την κοφτερή γλώσσα μας,
περπατάμε καμαρωτά
επειδή αυτό μας ξεχωρίζει από τις κοινωνίες των ζώων.
Κάτω από το ίδιο κεραμίδι
με όλους τους υπόλοιπους και μέσα στην ίδια τρύπα μετά από εκατό χρόνια το
πολύ.
Οικονομική κατάσταση
που θα καθορίσει αυτομάτως την τάξη σου,
αλλά εσύ δε θες να
ασχολείσαι με τα κοινά.
Έχεις βρεθεί
πεινασμένος κι εσύ τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σου (αν όχι κάθε μέρα), ανάμεσα
σε ανθρώπους και μπροστά από ένα λαχταριστό νεκρό θήραμα.
Κοινωνία ανθρώπων λοιπόν,
μπροστά στην ανάγκη για ζωή.
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΑΣ ΚΑΦΕΝΕΣ
Σκάκι ή τάβλι το παιχνίδι της ζωής σου;
Ξεκινάς παίζοντας ζάρια, συνεχίζεις με τάβλι και
μεγαλώνοντας νοικιάζεις ένα κουτάκι και μένεις μέσα σε αυτό.
Είναι στιγμές που το ρίχνεις έξω αλλάζοντας το
παιχνίδι, έτσι για να θυμηθείς τα παλιά.
Είναι στιγμές που δεν θες άλλο να σκέφτεσαι.
Υπάρχει ένας ίδιος με εμένα αλλά θα τον φάω για
να επιβιώσω.
Θα πολεμήσουμε όλοι μαζί;
Θα σταθείς στο πλευρό μου;
Τι λύπη για τον βασιλιά να κάνει μόνο ένα βήμα...
ΑΝΙΚΑΝΟΣ, ΝΕΚΡΟΣ, ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΚΤΟΣ
Σαρώνουμε το παρελθόν και τρέχουμε με ορμή προς τα πίσω.
Χτίζουμε τοίχους στο διάβα μας και στριμωχνόμαστε σαν τις σαρδέλες
να περάσουμε μέσα από τις τουβλότρυπες.
Λυσσάμε και φωνάζουμε:
Ζήτω ο εκσυγχρονισμός!
Μας κοιτάει στα μάτια μέχρι να μας τα βγάλει.
Κανείς δεν θα μπει μέσα σου!
Μόνο ο εαυτός σου.
Αγάπα τον!
Πόσες σφαλιάρες πρέπει να φας για να σταματήσεις να γυρίζεις και το άλλο μάγουλο;
Όσο πιο γρήγορα
μπορείς…
Η απεγνωσμένη προσπάθεια
για διαφορετικότητα θα σε τραβήξει σε μέρη που δεν έχεις αγγίξει, με στόχο το
αύριο και με τρόπο το σήμερα που γλιστράει από τα χέρια σου σαν το χέλι.
Ποιος μπορεί να αγγίξει το ηλιοβασίλεμα;
Ποιος μπορεί να φτάσει στο σημείο όπου ή θάλασσα με
τον ουρανό γίνεται ένα;
Υπάρχουν σημεία της
ζωής σου, όπου χαρακώνονται με τα βλέφαρα σου και υγραίνονται με τα σάλια του
στόματος σου.
Αυτές τις στιγμές
κυνηγώ.
Δεν τις φτάνω όμως.
Είμαι μουγκός,
είμαι μόνος,
είμαι άσχημος.
Υπάρχουν σημεία της
ζωής!
Είναι οι στιγμές που
πατάς στη γη ενώ ουσιαστικά πετάς παρέα με τους γλάρους.
Είναι οι στιγμές που
σπάει το τζάμι της αποξένωσης.
Είναι οι στιγμές που
η κάθε αρρώστια γίνεται κρίκος ιδιαιτερότητας και διαφορετικότητας.
Θες να αγγίξεις τον άλλο,
να τον γευτείς.
Το ξέρω ότι θα σταθώ
ανίκανος μπροστά στο χρόνο.
Με κοροϊδεύουν οι κωλοφυλλάδες;
Με εκμεταλλεύονται τα πρότυπα μου;
Ναι! Έχουμε πρότυπα
και ας το αρνούμαστε!
Νοιώθουμε κατώτεροι
μπροστά στα πρότυπα μας.
Έχουμε προκαταλήψεις
για όλους,
ασκούμε βία σε
αυτούς που μπορούμε και δείχνουμε σεβασμό σε αυτούς που θεωρούμε ότι είναι υπεράνω μας και ας αρνούμαστε την εξουσία.
Λέμε ότι ο ένας
είναι διαφορετικός από τον άλλο και αυτά που έχουμε πει μας τα έχουν
καταχωρίσει στον εγκέφαλο οι υπόλοιποι.
Ευχαριστώ για την
εκκίνηση αλλά δεν θα σε μιμηθώ!
Πάντα σε αγαπούσα…
